Daar staan wij dan voor de deur. Alleen het simpel met de vinger op de deurbel drukken zou onze nieuwe wereld openen. De wereld van honden bezitter. Op zoek naar een viervoeter in middelgroot formaat zijn wij beland voor deze deur. Is dit het einde van onze spannende speurtocht naar gezinsuitbreiding? Zijn we er echt aan toe om een commitment aan te gaan voor de komende tien tot twaalf jaar? Ik druk op de bel, we horen geblaf, de deur gaat open en naast een vriendelijke mijnheer staat een nog vriendelijker hond met een vacht zo zacht als een babyhuidje en twee bruine kijkers die Bambi niet misstaan. Ons hele gezin valt als een blok voor haar. Mijn vrouw, onze honden ervaringsdeskundige, blijft nog enigszins met beide benen op de grond. Zij stelt de juiste vragen, en stelt een proef periode voor. Is ze helemaal gek geworden? Deze hond moet gered worden. Wie houdt nu een hazewind hond op een bovenwoning? De beste man rookt ook nog bovendien. Deze hond moet met ons mee naar huis. Wij, mijn dochters en ik, zijn op slag verliefd, mijn vrouw blijft kalm en wijst mij rustig op mijn enthousiasme voor de manshoge Dobermann Pincher die vorige week met orkaankracht de dierenverzorgster door het asiel heen sleurde. Ook daar was ik verliefd op, ja ik was vreemd genoeg opeens het meest van ons allen toe aan een trouwe viervoeter. Ze stelt een wandeling met de hond voor en daarna te beslissen. Ha! Wij hebben al beslist. We weten het beslist: “ Deze hond is voor ons bestemd!” We zijn er voor gevallen. Niet veel later rijden we naar huis met kloppende harten van opwinding en nog een klein hartje extra achterin. 

Missy is een lieve hond. Rustig in huis en energiek buiten. Precies passend bij ons. Onze verwachtingen komen uit. Mijn vrouw heeft eindelijk na jaren wegcijfering van haar persoon eens gekozen voor iets wat zij echt voor haar zelf wil. Daarnaast zorgt Missy dat zij haar dagelijkse portie frisse lucht krijgt en niet altijd maar hele dagen lang vrijwilligers werk voor Stichting STOPhersentumoren.nl. Voor onze dochters is Missy een speelkameraadje, mogelijk later ook een luisterend oor waartegen ze kunnen praten over hun verdriet en problemen als het met mij slechter gaat. Vaak heb je als verteller helemaal geen weerwoord nodig. Missy hoeft er dan alleen maar voor de meisjes te zijn. Echter boven verwachting is hoe ik mij voel met onze hond. Ik, komend uit een gezin waar alleen maar goudvissen en kanaries huisden, heb een nieuwe liefde gevonden in een hond. Een viervoeter nota bene die alleen maar geld kost. Ik heb ontdekt dat er veel meer baten zijn aan een hond dan ik voor mogelijk hield. Met deze hond hebben wij heel veel plezier en geluk ons gezin binnen gehaald. Ik geniet ervan als zij de bal vangt, door het gras rent, mij ons dorp laat verkennen en op plekken brengt waar ik nog nooit eerder geweest was, ik geniet zelfs van onze wandeling door de regen. Lekker samen soppen en daarna lekker thuiskomen in een warm huis. Het is zo heerlijk thuis komen bij Missy, de enige dame die blij blaffend tegen mij opspringt ter begroeting. Nooit gedacht dat ik ruimte had in mijn hart voor nog een andere vrouw... 

@NicoFaaij 

Nico Faaij kreeg op zijn 38e te horen dat hij een ongeneeslijke hersentumor heeft die zijn leven ernstig zal bekorten. In een wekelijkse column schrijft hij over de dingen die hem bezig houden.

Lees hier het dagboek van Nico Faaij