KOFFIELEUTJES e-magazine
Manon Tromp (www.earthwisdom.nl)
Loading

Even voorstellen

En wie ben ik? Mijn naam is Manon Tromp, 48 jaar, ik ben schrijfster, coach, zangeres en moeder van twee grote kinderen. Ik houd mij al jarenlang bezig met het onderzoeken en ervaren van bewustzijn, spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling. Ik ben ook Keltisch Priesteres en dat klinkt misschien wel heel wat, maar het betekent gewoon dat ik mij in de Keltische tradities heb gestort en er inmiddels veel over geleerd en er mee werk en les in geef. De Keltische tradities hebben mij meer in contact gebracht met de scheppende kracht van de natuur en hoe je met de energie van de natuur kan werken om zelf ook scheppend te zijn in het leven. Wij zijn nu eenmaal natuurwezens, ook al lijkt dat tegenwoordig niet zo door de waan van de dag waarin we leven. Die verbinding met de natuur blijft wezenlijk voor onze eigen persoonlijke ontwikkeling, het brengt je dichter bij je eigen natuur en wie je bent. De cyclus van de natuur, de jaarcirkel die we steeds weer beleven is een goede manier om te voelen om je af te stemmen op de natuur.

 

Manon Tromp is schrijfster van artikelen over bewustzijn en duurzaamheid en de auteur van het boek: “De Magie van Avalon” . Ze is tevens mede oprichtster van de stichting Earth Wisdom, een
platform voor een duurzaam balans tussen mens en aarde.

 

Voor meer informatie: www.earthwisdom.nl en http://www.manontromp.com/

Columns

De Avalon droom

De grote verhuizing

De Maanvrouw

Aardevrouwen spreken

Imbolic; de aarde ontwaakt

Earth wisdom reizen

2012 brengt ons naar natuurlijke kern

De donkere tijd brengt je naar binnen

Waar zijn we echt thuis 

Spirituele Reizen

Columnisten

Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Advertentie
De Avalon droom
De Avalon Droom

Door Manon Tromp

Het is nu zeven weken geleden dat ik van Amsterdam naar Glastonbury in Engeland verhuisde, maar het lijkt veel langer geleden en ik voel nog steeds alsof ik hier op vakantie ben. Het is pas nu dat ik tot rust begin te komen, langzaam te aarden in deze niet wereldse, maar wel aardse omgeving. Ik kwam hier om mijn leven om te gooien en ik geloof dat dit ook daadwerkelijk bezig is. Is het wat ik me er van had voorgesteld? Ja en ook toch soms nee. Maar ik zit nog wel midden in dit transformatie proces en er kan nog veel meer gaan veranderen als ik het maar toe laat. En daar zit dan ook de uitdaging: hoeveel durf ik te vertrouwen op de steun van het universum en los te laten waar ik heen ga.

Toen ik hier pas was, begon ik de tweede dag al mijn flyers te verspreiden over de Sacred Tours & Events die ik zou gaan aanbieden. Enthousiast ging ik langs de B&B’s, winkels, de VVV en overal waar er maar mensen zouden komen. Gelukkig werd ik overal vriendelijk ontvangen en men knikte met veel begrip als vertelde over mijn plannen en mijn recente verhuizing. Good luck, werd er geroepen, maar ondertussen werd er wel gedacht: ‘Weer zo’n dromer die hoopt in Avalon haar geluk te vinden, ik hoop dat het haar lukt.’ Ik ben natuurlijk niet de enige die deze stap heeft gemaakt, honderden misschien wel duizenden zijn door de jaren en eeuwen heen mij voor gegaan. Deze pelgrimsplaats heeft een bijzondere aantrekkingskracht voor spirituele zoekers en velen vestigen zich hier in de hoop de rust te vinden in zichzelf die ze al zolang zoeken. Dit geldt ook voor mij: in Nederland vond ik geen rust, ik was veel alleen en werd afgeleid door materiële zaken en verplichtingen die mijn creativiteit behoorlijk beperkten. Ik leerde een zware, maar goede les over geld en consuminderen en ik besloot om dat ik toch niets te verliezen had en vertrok.

Loslaten

De voorbereiding voor het vertrek was zeker geen gemakkelijke tijd: ik moest nu durven loslaten. Mijn spullen loslaten was geen probleem: vol enthousiasme en met hulp van Marktplaats kon ik heel wat kwijt en ik voelde me steeds lichter worden. Moeilijker was het loslaten van mijn kinderen, mijn ouders, mijn vrienden en mijn kat. Als je een moeder bent, is het eigenlijk not done dat jij degene bent die vertrekt. Meestal is het andersom als je kinderen het huis uitgaan. Toch kan ik zeggen dat ik vreselijk veel steun heb gehad van iedereen en begrip. Nee, ze vonden het niet leuk, maar het werd wel begrepen. Ik was al tien jaar lang heen en weer gegaan naar Glastonbury en men wist hoe goed ik me daar voelde. De laatste week was heel heftig: de afscheidsetentjes met vrienden en op de laatste avond het afscheid van mijn kinderen: met veel tranen en pijn in mijn hart vetrok ik. Op zo’n moment is de onzekerheid van je beslissing zeer groot, maar ik had het gevoel niet meer terug te kunnen.

Aarden

Nu moest ik gaan aarden in Glastonbury en ik ben nu zeven weken verder en het begint nu pas. De eerste weken gingen in een soort roes voorbij: de mensen van de B&B waar ik verbleef waren mijn familie en zonder hen had ik het zeker niet gered. Mijn vriendin Marion was gelukkig ook een anker, zij had deze stap al drie jaar eerder gedaan en ook haar kinderen moeten loslaten. De eerste weken voel je geen grond: je weet niet waar je thuis hoort, alsof je tussen twee landen zweeft. Gelukkig merkte ik wel dat ik goed ontvangen werd en kon al snel voor Avalon Coaches, een grote Tourmaatschappij, een aantal mystieke reizen samenstellen. Echter pas voor de zomer in 2013 en mijn jaartraining Natuurmagie gaat in Februari 2013 ook van start bij de Isle of Avalon Foundation. Echte opstekers gelukkig en een teken dat ik daar moet zijn. Op korter termijn is het echter sprokkelen: hier een workshopje, daar een tourtje, verkopen van 2-hands kleding en wat en het doen van een tarotsessie. Het houdt niet over, maar voorlopig kan ik nog eten en door. Ik voel nu ook dat ik deze tijd nodig heb om tot rust te komen en te aarden, dus geef ik daar nu aan toe. Ik ontmoet mooie mensen vanuit de hele wereld en zij nemen mijn folders en workshops weer mee naar hun land, dus wie weet wat daar weer uitkomt.

Consuminderen

Geld, of eigenlijk het nauwelijks hebben van een zeker inkomen, is de grootste uitdaging. Ik had de laatste twee jaar in Nederland ook al in zo’n situatie gezeten, maar nu is het zelfs nog minder. Ik had al zoveel mogelijk kostenposten weg gedaan, mijn huis in Amsterdam onderverhuurd en in Engeland betaal ik weinig huur. Ik leef minimaal, maar ik geniet maximaal: mijn studio hier zit in een prachtige tuin met mooie energie. In de avond zie ik de sterren zo goed, meer dan ooit en ik ontmoet de liefste mensen. Ik leef als een hippie, een zigeuner en ik voel me veel vrijer dan dat ik ooit geweest ben. Wat heeft een mens toch weinig nodig: ik zie steeds meer in hoe onze consumptie maatschappij ons afleidt van alles dat echt belangrijk is. Vooral van ons eigen potentieel en onze levenskracht. Er is hier in Engeland een geweldig iets wat zeer goed helpt bij minimaal leven: de Charity Shops. Ik ben er gek op: het zijn winkels die opgezet zijn vanuit een charitatieve instelling zoals Kankerfonds of Hartstichting en je kunt daar al je gebruikte goederen en kleding brengen, die zij weer verkopen. De opbrengst gaat naar hun eigen goede doel. Deze Charity Shops vertegenwoordigen tegenwoordig in de High Streets van alle plaatsen minsten 10 to 20% van alle winkels die daar zijn. Dat blijkt mogelijk te zijn door voordelige belastingregels. De winkels zijn zeer populair en ik ga altijd eerst daar kijken als ik iets nodig heb, voor ik het nieuw koop. Het scheelt enorm in prijs en je houdt de recycle industrie in leven.

Earth Women Speak

Gelukkig heb ik een mooi project wat me hier bezig houdt: Earth Women Speak, gebaseerd op mijn idee dat nu in Nederland uitkomt als een boek: ‘Aardevrouwen Spreken’. In dat boek geven dertien vrouwen inclusief mijzelf van verschillende achtergronden hun visie op de wereld van nu en wat zij graag zouden willen zien. Hiermee wil bereiken dat vrouwen meer hun stem laten horen, omdat dit nu nog steeds te weinig gebeurt en wat we nu juist nodig hebben in de wereld is de zachte en wijze kracht van het vrouwelijke. De uitgeefster Adrie Beijen van A3 Boeken heeft dit prachtig opgepakt en heeft er een mooie themadag voor georganiseerd: ‘Een Aardige dag’ dat plaatsvindt in centrum Antropia in Driebergen op 22 september 2012. Op die dag zal het boek worden gepresenteerd en de bijdragende schrijfsters een korte presentatie geven. Daarnaast zullen er een aantal Tribal Cirkels plaatsvinden over belangrijke Aarde thema’s en er is een informatiemarkt van verschillende ideële instellingen. Meer hierover vindt je op www.A3boeken.nl

Nu ik in Engeland ben, wil ik graag verder met dit concept en ik heb al een aantal mooie vrouwen gevonden die er graag met me aan verder willen werken. Dus ‘Earth Women Speak UK’ is onderweg en het zal groter worden dan alleen een boek: een interactieve website waar vrouwen en mannen hun mooie ideeën op kunnen zetten, bijeenkomsten waar ze deze kunnen presenteren en veel meer. Zoals je ziet: ik heb mijn handen vol. Maar ik ga er voor, want ik leef nu mijn droom!

www.manontromp.com

www.earthwisdom.nl

Lees meer columns van Manon

 

Reacties

jacob passander op 25-10-2012 18:43

heerlijk manon.

ik heb nu pas de tijd genomen om dit stukje te lezen. ik herken ook zoveel omdat ik weet hoe jij in het leven staat en vanwege de stap die ikzelf ga maken om naar Meppel te vertrekken. Voorlopig loopt alles goed in de zin dat iedereen enthousiast of vol begrip is. maartje kan zich er in vinden en de eigenaresse van de winkel waar ik werk snapt het ook helemaal. ik en Ineke hebben toch de knoop doorgehakt dat ik bij haar in zal trekken, zodra ik een baan daar vind. dat is eigenlijk het enige wat er nu nog moet gebeuren. en tegelijkertijd ben ik hier al bezig met afscheid nemen en dingen los te laten (want wat heeft een mens een spullen!) er groeit steeds meer vertrouwen in mij dat het allemaal goed komt. als het vinden van een baan daar te lang duurt ga ik misschien toch de stap zetten en dan maar voorlopig voor het uitzendbureau werken maar mijn gevoel zegt me dat alles goed komt. het is een stromend proces, het is ook niet dat ik zit te wachten tot die baan er komt. het zijn allemaal logische en noodzakelijke stapjes die ik zet. het is heel inspirend om jou dan te volgen in hoe het jou daar gaat. een echte opsteker.  en hoe dan ook, ik ga er voor, ik ben er klaar voor en Drenthe is ook helemaal klaar voor mij.

we maken onze dromen waar!

Warme knuffel  X  jacob

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
De grote verhuizing
Grote Verhuizing

Door Manon Tromp

Nu ik op het punt sta om straks met de zomer richting Engeland te verhuizen, komt er wel heel veel op me af. Er is nog zoveel te regelen, zoveel te doen en zoveel los te laten. Mijn lichaam lijkt
wel helemaal af te stemmen op dit loslaten: ik ben ziek, zwak en misselijk en loop half energetisch rond. Ik ben aan het zuiveren: ik ben mijn spullen aan het loslaten letterlijk en figuurlijk. De
spullen staan op marktplaats, maar mijn emotionele spullen komen nu ook naar boven naar jarenlang mezelf te hebben ingehouden. De grote zuivering is bezig: mijn darmen willen nu alleen nog maar zuiver en natuurlijk voedsel - mijn dokter zegt dat ik van de suiker af moet en ik drink liters water en ga heel vaak naar de wc... De grote verhuizing is begonnen! Hiep hiep hoera..

Wat stoer’, roepen mensen om me heen aan wie ik het vertel, maar het lijkt wel alsof ze het over iemand anders hebben, want ik realiseer me maar half dat ik het ben die weg gaat. ‘Jaaa’, zeg ik dan trillerig, ‘ik wilde dit al heel lang’. Maar de overtuiging is nog wel wat shaky, want ik zolang ik nog hier ben, lijkt het nog zo ver weg. Toch voel ik in elke cel van mijn wezen dat ik echt daar
moet zijn, maar wie heeft ooit gezegd dat de weg daar naartoe makkelijk zou zijn? Het is een ware transformatie en probeer me er maar aan over te geven, want wat kun je anders: er is geen weg meer terug, het besluit is genomen.

Deuren gaan open

Toch klopt het wel, want sinds ik de beslissing heb genomen, lijkt het wel of alles zich in een razend tempo aan het voltrekken is: mijn kinderen en familie accepteren het, mijn vrienden moedigen me aan, mijn huis kan ik meteen onderverhuren, ik heb een leuke studio gevonden in Glastonbury bij vrienden, ik ben al aangenomen om workshop Orbs en Jaartraining Natuurmagie te geven bij de Isle of Avalon Foundation en ik voel alleen maar steun en liefde om me heen. Ze zeggen wel dat als Avalon je wilt, dat dan de deuren wijd open staan en dat lijkt nu helemaal het geval. Ik voel me al vrijer: ik heb een tatoo genomen en ik laat mijn haar anders groeien - ik loop rond alsof de wereld mij niets meer kan schelen, want ik heb mijn bestemming gevonden.

Wel lastig dat laatste, want ik moet oppassen dat ik niet alleen met mezelf bezig ben - dat ik wel open blijf staan voor de paden van anderen om me heen. Tenslotte ben ik verbonden met de mensen om me heen en ook al ga ik naar een ander land, dat blijft wel. Wat ik vooral zo heerlijk vind, is dat er in Glastonbury anders gekeken wordt naar je: meer energetisch. Toen ik daar op gesprek was bij de Isle of Avalon Foundation, werd er niet naar mijn cv gevraagd - we hadden een mooi gesprek en daar werd gekeken of ik de juiste energie heb om bij de organisatie te kunnen werken. Dat werd dan ook letterlijk gezegd en meer was er niet nodig. Enkele dagen later werd ik verwelkomd bij de organisatie en ik ga in Juli al mijn eerste weekend workshop geven over Orbs.

Tours

Maar daar alleen daarvan kan ik niet leven, dus zal ik ook andere activiteiten moeten ontplooien. Gelukkig heb ik al een aantal jaren groepen gebracht naar Glastonbury en naar Cornwall - Engeland heeft wat dat betreft nog zoveel moois te bieden, net als Ierland en Schotland. Ik zal voor de mensen die naar Glastonbury komen leuke dagtours organiseren die een Keltisch tintje hebben en omdat de energie van Avalon bij veel mensen erg overweldigend is, kan ik een leuke workshop Avalon for Dummies organiseren. En zo gaat die fantasie van me dan en de creativiteit komt helemaal los. Ik kan niet wachten om daar aan de gang te gaan en echt mijn ding te doen. Al jaren vertelde ik mensen in mijn werk als loopbaancoach: volg je hart en kan ik het eindelijk echt zelf doen. Het leven is te kort om dat niet te doen en ik neem hierdoor zelf het stuur in handen.

2012: jaar van de verandering

Het is niet voor niets 2012 - dit is het jaar dat je kunt beginnen je eigen waarheid te leven en ik zie het om me heen ook gebeuren. Vrienden van me zijn alles aan het verkopen en vertrekken straks de wereld in met hun camper. Anderen beginnen eindelijk met hun droom te verwezenlijken - we laten ons niet gek maken door de paniek economie - we trekken onze eigen conclusies. En wat doe jij?

Lees meer columns op de persoonlijke pagina van Manon  

 

 

de Tuinen


Reacties

Astrid Zoutenbier op 23-04-2012 12:04

Hallo Manon,

Mijn a.s. man en ik zijn van plan naar Glastonbury te gaan. Even iets praktisch waar ik weinig informatie over kan vinden: hoe reizen wij er het handigst naartoe? Vliegen en dan een auto huren, overnachten in een herberg? Wie weet zien we elkaar nog daar! groetjes Astrid

Redactie op 23-04-2012 12:06

Astrid, kijk even op de persoonlijke pagina van Manon. Zij organiseert deze reizen. Op haar website vind je meer info http://koffieleutjes.com/manon-tromp/

Astrid Zoutenbier op 24-04-2012 13:09

Bedankt!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Maanvrouwen
De Maanvrouw

Door Manon Tromp 

In deze wereld bestaan er verschillende soorten werelden: de wereld van de zon en de wereld van de maan. Symbolisch gezien is de wereld van de zon het mannelijke aspect van ons en de wereld van de maan het vrouwelijke. Het mannelijke gaat meer om een materiële en rationele benadering van mens en van het leven. Dat is de wereld, die sinds een aantal eeuwen dominant is in onze maatschappij. Het vrouwelijke gaat meer om de spirituele, intuïtieve benadering van mens en het leven. Het geeft aan dat we meer zijn dan alleen materie. Beide benaderingen zijn niet fout of goed, beiden
mogen er zijn, maar dan wel in balans. 
 


Dit is de tijd dat we de balans gaan terughalen om vanuit dat punt te gaan naar een evolutie van bewustzijn: het samensmelten van het vrouwelijke en mannelijke naar het al één zijn. Grenzen vervagen, culturen vermengen en we zullen op een dieper niveau met elkaar omgaan. Wat een heerlijk idee! Toch zullen we nog even geduld moeten hebben om daar te komen en de weg er naartoe zal niet gemakkelijk zijn. De transformatie brengt met zich mee dat we terug gebracht worden tot de kern van wie we werkelijk zijn, alle omhulsels afgepeld: de puur en natuurlijke jij. 

"True enlightenment is nothing but the nature of one’s own self being fully realized."

Dalai Lama  

Loslaten

Opvallend is dat ik merk dat in mijn omgeving veel mensen in situaties gegooid worden, die ze dwingen om alle illusies los te laten en te gaan voor wat ze werkelijk willen. Ook bij mij was dat het geval. Het jaar 2011 was een moeilijk jaar voor velen van ons, noem het maar rustig een rotjaar waar we tot het uiterste van ons mens zijn werden gebracht. De illusie van het materiële leven geeft onze een valse veiligheid en dat werd duidelijk toen ik in een maalstroom van financiële ellende werd gezet. Ik ga er niet te veel op in, maar laat ik zeggen dat het me geleerd heeft over de illusies waar ik me aan vast hield. Ik heb veel moeten loslaten en ik realiseerde me dat ik niet het leven leidde dat ik diep in mijn hart wil. Nu weet ik dat ik moet gaan voor mijn echte kracht en die ligt in de wereld van de maan. 

Maanwereld

Dit besef kwam tijdens een bezoek aan een medium in Engeland, die tijdens de sessie het volgende zei: “ Je bent een maanvrouw, dus waarom probeer je succesvol te zijn in de wereld van de zon? Het zal je nooit gaan lukken, want dat is niet waar jouw kracht ligt. Zodra je jouw werk gaat doen in de maanwereld, zul je zeer succesvol zijn.” Ik was verbijsterd: zij vatte samen in een paar zinnen waar ik jarenlang mee bezig was geweest en wat mij frustratie na frustratie had opgeleverd. Ik begreep maar niet waarom ik nooit verder kwam, of doorbrak met de dingen die ik deed. Nu begreep ik het: het was niet wie ik werkelijk was, ik probeerde mee te doen en mezelf te bewijzen, omdat dit nu eenmaal de wereld waar ik in zat: de wereld van de zon. 

De standaard dingen die een mens in die wereld doet: school, studie, carrière, huwelijk, kinderen, ik had het allemaal proberen te doen volgens de normen van die wereld. Het gaf mij geen voldoening, het liet me voelen dat ik niet voldeed en ik was er erg onrustig door. Ik voelde dat ik had gefaald; ik wist wel waar ik goed in was, maar dat waren geen zaken die door de zonmensen serieus genomen worden. Ik ben zeer intuïtief: ik voel situaties en mensen sterk aan en ik ben een healer. Ik ben een kind van de aarde; de natuur is mijn wereld en ik voel de wereld van het onzichtbare beter aan de zichtbare wereld. Leven vanuit je hart spreekt me meer aan dan leven vanuit je verstand, alhoewel ik beide prima kan. Ik zie wat leeft in de harten van anderen en ik wil ze graag begeleiden bij het vinden van hun passie en hun kracht. 

Naar de Maan

Ondanks mijn grote inzet en harde werk van de laatste tijd, merkte dat ik nog steeds niet veel verder kom. Daarom heb ik besloten om naar de Maan te gaan! Ik vertrek om te gaan ervaren hoe het is om een Maanwereld te leven, een wereld waar ik me beter kan manifesteren en meer omringd zal zijn met gelijkgestemden. Het zal zeker niet alleen rozengeur en maneschijn zijn, maar als ik het niet probeer, zal ik het nooit weten. Het leven is te kort! Ik heb dus besloten naar Glastonbury in Engeland te verhuizen, een spirituele pelgrimsplaats waar veel gewerkt wordt met de Avalon energie. Avalon is de plaats van het hart: waar meer vanuit het hart gedaan wordt en waar zachtheid en liefde duidelijk voelbaar zijn. 

Terwijl ik dit schrijf, ben ik in Glastonbury en ik kan je vertellen dat toen ik dit keer hier aan kwam, de twijfels en angsten mij aanvlogen. Was dit wel een goede beslissing, wat moest ik hier nu doen? Nu ben ik inmiddels een aantal dagen verder en gelukkig ben ik nu weer in harmonie met mijn beslissing. Bij elke grote verandering, is het logisch dat angsten naar boven komen en dan is het de kunst om ze niet leidend te laten zijn. Ik heb ze liefdevol aanvaard en ben er door heen gegaan: nu kan ik niet wachten tot ik echt in Avalon zal wonen en werken. Het is waar ik thuis ben.

Lees meer columns van Manon

De Tuinen

Reacties

An op 26-03-2012 10:37

Mooi geschreven Manon. Ik weet zeker dat veel mensen zich hierin zullen herkennen.

Nicole op 28-03-2012 03:41

Goed artikel. Veel sterkte en ik kom je opzoeken!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Persbericht Aardevrouwen spreken
Aardevrouwen spreken

Aardevrouwen spreken 

In het najaar van 2012 zal het boek “Aardevrouwen spreken” uitkomen met inspirerende visies op deze tijd en de toekomst geschreven door vrouwen die hun sporen verdiend hebben met hun inzet voor een betere wereld. De vrouwen vertegenwoordigen verschillende gebieden waar ze werkzaam in zijn: van media tot aan politiek en van oude wijsheid tot nieuwe wijsheid met betrekking tot onze relatie met de aarde en onze omgeving.  

Positieve Verandering

Volgens de reguliere media en de politiek is het ernstig met ons gesteld, maar als je goed om je heen kijkt, dan zie je dat er een onderstroom bezig is met positieve verandering. In die onderstroom zijn het met name de vrouwen die zich bewuster opstellen door initiatieven te ontplooien voor een betere wereld, of door zichzelf beter te leren kennen in wie ze zijn. Zelfs in ontwikkelingslanden is het bekend dat het de vrouwen zijn die verantwoordelijk met de microkredieten omgaan en bouwen aan een beter leven voor henzelf en hun kinderen. Meer vanuit het hart doen, horen we regelmatig, niet alleen maar meer vanuit het hoofd. Vrouwen zitten daar dichterbij en daarom zie je nu een groeiend aantal vrouwen die vanuit het hart bezig zijn. 

Waarom je ze maar weinig hoort heeft denk ik te maken met dat het hen niet om de roem of de status gaat, maar om verandering en verbetering voor het geheel. Daarom wordt het tijd een aantal vrouwen aan het woord te laten over hoe ze deze tijd zien en waar zij zich voor inzetten. We hebben 13 wijze aardevrouwen gevraagd iets te schrijven over deze tijd en de aarde: hun eigen verbinding ermee, hun hoop, hun wens, hun visie en wat ze willen bijdragen. 

 

Manon Tromp

De samenstelster van dit boek is Manon Tromp (1963): ze is  schrijfster van artikelen over bewustzijn (o.a. bij De Betere Wereld, Spiegelbeeld, Frontier, Bres), spiritualiteit en duurzaamheid, levenscoach en zangeres. Ze werkt met Keltische tradities waarbij verbinding met de natuur en de seizoenen belangrijk zijn voor balans in het leven. Organiseert reizen naar krachtplaatsen, zoals Avalon en Sedona en geeft workshops natuurmagie en beleving. Ze is oprichtster van stichting Earth Wisdom en moeder van 2 grote heerlijke kinderen. www.manontromp.com en ww.earthwisdom.nl

lees hier de columns die Manon speciaal voor Koffieleutjes schrijft

 

Banner Business schoenen vb 468 x 60

Reacties

irene op 28-02-2012 21:29

hey kunt gij ook kaarten leggen ,voor te kijken als het nog goed komt tussen eveline en hare vriend kjell ?

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
IMBOLC: DE AARDE ONTWAAKT
Imbolc: de aarde ontwaakt!

Door Manon Tromp

1 Februari is het begin van het Keltische vuurfestival van Imbolc: het geeft de energie van de aarde aan die ons vertelt dat de aarde weer aan het ontwaken is. De aarde roert zich, de eerste witte sneeuwklokjes komen boven de aarde en geven de belofte van de Lente aan. Dit festival herinnert ons eraan dat we een mogelijkheid hebben om de energie van het nieuwe seizoen te gaan gebruiken. Het is belangrijk dat de wijsheid die we gedurende de wintermaanden in onszelf hebben aangeraakt, gaan gebruiken om doelbewust acties neer te zetten.

 

We zitten nu in de tijd van de maagd en als godin kennen we haar als Bridget. Zij bewaakt het heilige vuur en symboliseert onze inspiratie, die wij door poëzie naar buiten brengen. De geheime kracht van de Imbolc is het samenkomen van het onbewuste van de maagd met het intellect van de jonge koning: een vereniging van twee aspecten die zorgen voor groei en manifestatie. Wit is de kleur van Imbolc: wit voor de puurheid en de maagdelijkheid van deze tijd: we maken ons weer op voor het planten van de zaadjes van onze ideeën, aspiraties en dromen, zodat ze later in het jaar gemanifesteerd en geoogst kunnen worden. Gebruik deze tijd vooral om je eigen dromen eens naar voren te halen en te herinneren waarom je hier bent en wat je wilt bereiken. Zet ze in de energie van de Imbolc en vertrouw op je kracht en vermogen ze daadwerkelijk te manifesteren. 

Ik wil deze Imbolc opdragen aan een lieve vriendin die zelf een Bridget was en nu is teruggenomen door Moeder Aarde: Evelien. Je bent weer thuis in de schoot van de moeder, maar blijft als een licht schijnen in ons hart. Dit gedicht is speciaal voor jou:

IMBOLC

So the skies rumbled and
the snows came,

And everywhere down
through the centuries of this gray night,

Came women gathering to
pray,

And to sink their hands
into the dark earth.

They gathered seeds and
prepared them for planting,

They meditated in the
icy darkness,

And they celebrated the
lambing of the first ewe,

To hasten spring.

And when through the
earth they felt the stirring,

They sang songs
encouraging the tiny seeds to grow.

In the dark, wet soil
you can smell their work still;

They are digging along
beside us. Listen!

The north wind carries
their song across the snow,

This Imbolc night.

As the Earth prepares
for Spring,

Wise women gather in
circles to await the promise of new life,

And to sing praises for
the green earth.

And so do we, here now,

This year, and every
year.

Welcome Imbolc!

Wil je zelf een Imbolc viering meemaken: kom dan op 17 februari naar centrum de Roos in Amsterdam: http://roos.nl of  http://earthwisdom.nl

Lees meer columns van Marion Tromp

















Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Earth Wisdom Reizen
Earth Wisdom Reizen

Door Manon Tromp  

"This we know. The Earth does not belong to man; man belongs tot the Earth. All things are connected like the blood of one family. Whatever befalls the Earth, befalls the children of the Earth. Man did not weave the web of life, he is merely a strand in it. Whatever he does to the web, he does to himself."

Chief Seattlesmall 

Earthwisdom

Wij zijn kinderen van de aarde en lang geleden was het voor ons heel normaal om inspiratie en healing to zoeken op plekken waar de aarde energie sterk aanwezig is. De aarde roept ons nu weer en we hebben lang niet naar haar geluisterd. Echter ons hart is het niet vergeten. De stichting Earth Wisdom organiseert activiteiten om weer in contact te komen met de aarde. Reizen naar krachtplekken, jaarvieringen en workshops aardewijsheid.

Earth Wisdom neemt je weer mee naar die krachtplekken, plekken waar je het mystieke contact met de spirit van de aarde kunt maken. De aarde heeft een elektromagnetisch veld en dit kunnen we ervaren als de energie van de aarde. Onderzoek heeft bewezen dat ons centrale zenuwsysteem is afgestemd op de een specifieke aarde frequentie, een soort hartslag van de aarde. Van nature kunnen we door gebruik van onze intuïtie de aarde energie voelen en begrijpen. De krachtplekken hebben door hun sterke energie het vermogen, kanalen te openen in ons bewustzijn waardoor we open kunnen staan voor nieuwe informatie en ze hebben een helende werking op het lichaam.

Web van het leven

Spiirit is een intelligente kracht en vormt een web van leven waar we allemaal mee verbonden zijn. De golfpatronen van dit web, zijn elektromagnetische lijnen die over de aarde lopen en ook wel bekend staan als leylijnen. Deze natuurlijke lijnen verbinden alle krachtplaatsen en vortices. Daar waar de lijnen elkaar kruizen, ontstaat vaak een krachtplek. Het web is als een groepsgeest voor de bewoners van de aarde: het is een kanaal van informatie tussen geesten. Wij zijn vergeten hoe we ons daar op af kunnen stemmen, maar de oude volken wisten precies hoe dit ging en hebben deze kennis doorgegeven via hun tradities. Deze mystieke tradities van bijvoorbeeld de Kelten, de Maya´s, de Indianen en de Aboriginals, beginnen nu weer een plek te krijgen bij een steeds groter groeiende groep mensen. Ze voelen de roep van de aarde om zich weer te verbinden met hun eigen bron en het bezoeken van krachtplekken kan daarbij helpen.

Heilige Plekken

De krachtplekken waar Earth Wisdom je mee naar toe neemt, zijn o.a. Glastonbury in Zuidwest Engeland, Cornwall in Engeland en Sedona in Arizona Amerika. Deze plekken hebben door de eeuwen heen, pelgrims aangetrokken door hun mystieke en krachtige vortex energie. In Glastonbury is dit vooral voelbaar op de Tor, een natuurlijke heuvel, en in Sedona bij de rode rotsformaties, zoals de Castle Rock en Bell Rock. Daarnaast bestaan er ook in Nederland een aantal ´heilige´ plekken, waar sterke helende energie voelbaar is. Te denken is aan de Bron in Heiloo, de hunebedden in Drenthe, de Witte Wievenkuil bij Lochem en de Ruìne van Brederode in Santpoort.

Lente Equinox Reis Avalon

Onze eerste reis van dit jaar zal gaan naar Glastonbury, ook wel bekend staand als Avalon. Avalon is de mythische plaats, bekend van vele legendes, dat fysiek gelegen is in het plaatsje Glastonbury in Engeland. Het landschap in en rond Glastonbury is gevuld met magische plekken, krachtplekken en de prachtige vrouwelijke energie is hierduidelijk voelbaar. Binnenstappen in Glastonbury is als binnenkomen in een andere wereld. Een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn, een wereld waar we met het intuïtieve oog veel kunnen waarnemen. De Keltische historie van dit gebied is nog steeds te merken aan de vele rituelen en ceremonies die in Glastonbury plaatsvinden. De beste tijd om te gaan is rond de jaarfeesten van de Keltische cirkel, dan is de energie verandering van de aarde duidelijk voelbaar.

Reisprogramma:

Wandeling naar de Tor, een grote natuurlijke heuvel, waar we een prachtig uitzicht hebben. We doen een ritueel bij de Eggstone, het centrum van het labyrint en de  ingang naar de andere wereld.

Bezoek  aan de Chalice Well, waar we heilige bronwater zelf kunnen drinken  en een tuin kunnen ervaren die vol met liefde en compassie is.

Bezoek aan de Abey gepland, de ruïne van een oude abdij, vroeger een zeer belangrijke plaats. Deelnemen  aan ceremonies voor Lente Equinox of Samhain Workshop  bij de sjamane Jay Oakwood, van het bridget Healing Center. Jay heeft haar training gehad bij de indianen van Zuid Amerika en ze is een ervaren sound healer en rune lezer. 

Lente  Equinox Ritueel in Stonehenge steencirkel met de lokale druïdes.

Bezoek  aan het plaatsje Avebury, dat op anderhalf uur van Glastonbury ligt. Avebury heeft de grootste steencirkel van Europa, er ligt zelfs een dorp in. Het gebied van Avebury staat bekend om de graancirkels die hier gemaakt worden. Onderweg gaan we langs de heilige grafheuvel van West Kenneth Longbarrow.

De Reis staat onder begeleiding van Manon Tromp, schrijfster, coach, zangeres en Keltisch Priesteres. Manon is schrijfster van het boek De Magie van Avalon. Voor meer informatie:

www.earthwisdom.nl of www.manontromp.com

Wil je meer lezen over de reizen van Manon? Kijk dan even op haar persoonlijke pagina 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
2012 brengt ons naar onze natuurlijke kern
2012 brengt ons naar onze natuurlijke kern

Door Manon Tromp 

Allereerst wil ik jullie een magisch en bijzonder 2012 wensen. Ik ben erg benieuwd naar dit jaar en wat het gaat brengen, vooral gezien het feit dat dit jaar het einde van de Maya kalender is. Wat gebeurt er dan daarna???? Ik weet dat de wereld niet zal vergaan, maar ik weet wel dat de wereld zoals we die nu kennen gaat ophouden te bestaan. Dit is al volop in actie en we bewegen nu naar een nieuwe wereld die natuurlijker zal zijn. We blijven tenslotte natuurwezens en de wereld die we gecreëerd hebben, is gebaseerd op onnatuurlijke waarden waarbij geld de hoofdrol speelt. Dat dit niet meer werkt, is duidelijk en dat de politiek nu met het handen in het haar zit, dat is ook merkbaar. Dus wat nu en hoe gaan we zelf dit jaar in?

Het laatste stukje van 2011 was nog even zeer confronterend voor me: een oud emotioneel stuk kwam naar boven en liet me zien hoeveel macht dit stuk nog heeft op wat ik doe en hoe ik me gedraag. Je herkent dit vast wel: altijd maar op zoek naar erkenning en gezien worden, maar nooit dat echt voelen en ervaren. Waar komt dat vandaan, was meteen mijn vraag. Ik kon gelukkig wel zien dat ik nu de gelegenheid kreeg om het op te lossen door er nu in ieder geval bewust van te zijn. En door het te accepteren, kreeg ik ook meer inzicht in de invloed op mijn hele doen en laten. Ik was niet de enige bleek later in mijn omgeving: meerdere mensen kregen in dezelfde periode iets te verwerken dat ze even terug naar hun kern bracht. Het was net of we nog even voor 2012 klaargestoomd werden om nog meer lagen los te laten en meer bij onze eigen natuurlijke kern te komen.

Natuurlijk

Is 2012 dan de aftrap naar een meer natuurlijke staat van zijn? Ja, dat denk ik wel en ik denk dat de crisis die we nu doorgaan op verschillende vlakken ons brengen naar vernieuwing. Zoals de spirituele hoogleraar Paul de Blot  in zijn laatste blog ook schrijft:

"In een crisis is de natuur een goede leermeester. In de herfst gaat alles dood dat niet wezenlijk tot het leven hoort. Het is nutteloos om de afgevallen bladeren weer trachten terug te plaatsen aan de boom. Maar in de lente komt het leven tot nieuwe bloei, eenzelfde plant maar met een nieuwe schoonheid. Het leven in de natuur is een levensproces dat door een crisis tot nieuw leven komt.

We mogen wel denken dat wij bepalen hoe de wereld eruit ziet, maar uiteindelijk volgen we toch de wetten van de natuur. Het leven is een cyclus, net als het jaar een cyclus is met haar seizoenen. Een nieuw seizoen van zijn is aangebroken en om daar te komen, zullen we nog allerlei emotionele lagen en oude niet bruikbare stukken moeten loslaten. Dat gebeurt op alle lagen: van het zelf tot aan de nationale en internationale niveau’s aan toe. De leidraad daarbij is het volgen van je hart en je gevoel zonder angst dat je de huur niet kan betalen of je hypotheek.

Je hart volgen

Uiteraard hoeft dat niet meteen te komen met radicale beslissingen, het kan ook met kleinere stappen. Veel mensen komen nu in situaties waarbij ze moeten kiezen tussen zekerheid en wat goed voelt en uiteraard willen we graag voor zekerheid gaan. Echter zal er nooit echt zekerheid zijn en ik merk zelf dat het universum mijn beslissingen steunt die ik vanuit mijn hart neem en die meer passen bij mijn natuurlijke ik. Ik wil hier graag mijn eigen voorbeeld bij geven: vorig jaar deze tijd zat ik heel moeilijk: geen werk, geen geld en geen vooruitzichten. Ik had altijd als interim Personeelsadviseur gewerkt, maar ik merkte dat dit werk me steeds meer ging tegenstaan. Het werk op zich was niet vervelend, maar ik kwam in werkomgevingen terecht die niet echt inspirerend waren. Tussen de muren van een kantoorgebouw zitten een hele dag en bezig zijn met soms niet zulke zinvolle zaken, namen hun tol en als het heel erg was dan werd ik er bijna letterlijk ziek van. Ergens diep in mijn hart wist ik al dat ik dit werk niet meer wilde doen, maar ik bleef toch zoeken naar nieuwe opdrachten. Het lukte echter niet om iets te vinden en om dan uiteindelijk toch maar onder de mensen te blijven, ging ik vrijwillig werken als schrijfster bij een magazine voor een betere wereld.

Dat ging zo goed, dat ik werd aangenomen om 2 dagen per week betaald voor ze te gaan schrijven en opeens was mijn nieuwe carrière geboren: schrijfster. Ik had dit altijd al gedaan naast mijn “gewone werk”, maar nooit serieus geprobeerd daar mijn beroep van te maken. Nu kreeg ik met de hulp van het universum dit in mijn schoot geworpen. Ik besloot toen ook maar meteen om dan maar helemaal te gaan voor wat ik leuk vond om te doen en wat al een tijdje had stil gelegen. Ik had altijd spirituele reizen en workshops georganiseerd en vooral de reizen doen, vond ik heerlijk. Niets mooier om mensen naar krachtplekken te brengen en te zien wat voor mooie transformaties er dan gebeuren. Ik heb nu voor 2012 een mooi programma in elkaar gezet met reizen naar Avalon, Sedona en Portugal en samen met een team mensen bieden we deze aan onder de stichting Earth Wisdom.

Ik ben nog er nog niet en ook nog niet uit de problemen, maar ik weet dat ik goed op weg ben. Ik zie 2012 als mijn jaar en ga vooral mijn best doen om zoveel mogelijk mijn hart te volgen. Ik hoop me ook te verbinden met zoveel mogelijk gelijkgestemden en dat we samen mooie dingen mogen neerzetten. Blessed Be!

Meer columns op de persoonlijke pagina van Manon

De beste deals bij Groupon!

Reacties

annette kok op 03-01-2012 10:07

wat leuk om te lezen Manon..en ik herken me hier echt in..ook ik bezoek in de directe omgeving waar ik woon regelmatig krachtplekken..als ik jouw column lees, krijg ik meteen zin om mee te gaan, dus wie weet??

Manon tromp op 03-01-2012 14:34

lijkt me leuk als je mee komt Annette! 

An op 03-01-2012 14:42

Manon, je hebt het prachtig verwoord. Ook ik ben van mening dat deze crisis ons veel kan leren. Ik was onlangs in New York DE stad van het kapitalisme. Ondanks het feit wij genoten hebben, realiseerde ik mij dat wanneer je niet rijk bent je ook geen enkel recht op status hebt in deze stad. De rijke en zijn knecht. Niet bepaald een krachtplek maar wel een voorbeeld van verkilling. Zó zou ik niet kunnen leven. In mijn indirecte omgeving zie ik dezelfde mentaliteit de kop op steken. Dank voor deze mooie column.

 

Regenboog op 03-01-2012 18:55

Ineens tegen het kapitalisme zijn? Zeggen dat democratie niet werkt? Ligt daar de oorzaak?. Critici op het huidige systeem moeten aangeven hoe het wel moet. Dan kan er wat mee gedaan worden. Lenin en Marx hebben ook een poging gewaagd. Mislukt! Kapitalisme? Mislukt! Wat zou het mooi zijn als we konden streven naar een mooie vredelievende wereld, zonder winstbejag, alle rijkdommen eerlijk verdeeld, zonder het hunkeren naar datgene wat een ander bezit. Het: "de aarde is van ons allemaal en oh wat moeten we er zuinig op zijn" klinkt zo mooi. Zo nobel. Maar alleen het zeggen van deze zinsnede kan al een wereldbrand ontketenen. Mensen zijn nu eenmaal niet brandschoon in hun denken, doen en laten. 

Keer op keer als de hulpeloze massa het bovenvermelde hardop denkt krijgt men als antwoord: "Als je helemaal niks doet dan komt er nooit verbetering". Klopt. Maar het blijft bij een streven helaas. Zodra één individu niet dezelfde positieve gedachte heeft ontbreekt er een radertje en zal de machine niet lopen. Dat heeft de geschiedenis bewezen. Natuurlijk deel ik de hoop en verwachting van de fijne "meedenkers" hier. Maar veel verder dan "meedenken" komen we niet, daar zijn teveel negatieve energieën die botsen met elkaar. Een tentje opslaan en protesteren tegen een kapitalistische wereld zonder daarbij met een eenduidige oplossing te komen voor de problemen die zijn ontstaan door het kapitalisme is niet zinvol. Dat is wel gebleken doordat de ene de andere ZIJN/HAAR (daar heb je het bezitterige weer) de tent uitschopt. De wereld suddert gewoon verder door naar een afgrond waar niemand zich van bewust is. Mocht het bewustzijn wel aanwezig zijn helpt het nog niets. Want wat A zegt daar is B het niet mee eens en omgekeerd.

Natuurlijk zal deze denwijze hier opgetekend worden aangemerkt als doemdenken. Terecht. want er zit verrekte weinig of geen positieve gedachte bij. Wat er dan te verwachten is. Het geldsysteem stort in. Geld moet een bepaalde waarde vertegenwoordigen. Dat doet het niet meer. Flodders stukjes papier zijn het, dat echter bovendien ongelimiteerd bijgedrukt kan worden ten behoeve van 1% (één procent) van de wereldbevolking. Daar komt de resterende 99% tegen in opstand. Maar de opstand moet een doel hebben en geen voedingsbodem voor relletjesschoppers, dieven en moordenaars. Daar zijn er al genoeg van.

Banken bezitten in werkelijkheid al niets meer evenals de pensioenfondsen. Al het onroerend goed is nagenoeg niets meer waard. Het bestaat slechts uit onverkoopbare in waarde gedaalde stenen. Nog poreus ook. Zitten mijmeren op een Hunebed als oplossing is ook niet zinvol. Wie heeft er een goed alternatief waar IEDEREEN het mee eens kan zijn of trachten we met zn allen het huidige systeem te helen? Hoe? Het was, is en zal helaas blijven: " Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikke".

Regenboog somber? Ja.  

 

annette op 03-01-2012 21:57

stel dat gedachtenkracht bestaat..en alles voortkomt uit ons denken..dan projecteren wij ook onze buitenwereld..:)

@Regenboog..bedoelde je onlangs deze zondvloed van vandaag ?[storm en regen]..ik kan bijna zwemmen in mijn achtertuin!

Regenboog op 03-01-2012 23:29

@Annette. Het vertrouwen in de natuur heb ik ook verloren. Moest zeer hard achter mn tuinstoel aan hollen in de storm. Watermannentijdperk breekt aan, dan komt die ouwe stormdemon Lilith weer uit haar grot of zo.. :) 

Manon tromp op 04-01-2012 19:42

hi regenboog - kan je positief nieuws geven - er zijn plekken in de wereld waar al goede alternatieven zijn - kijk eens bij www.tamera.org - een prachtige eco community in Portugal - ben er zelf geweest en het werkt - ze zijn nu zelfs bezig de Portugezen te helpen bij hun crisis. En zo zijn er nog meer mensen of communities bezig - we komen er wel hoor.... 

Regenboog op 05-01-2012 01:54

Hoopgevende reactie van jou Manon, daar was ik blij mee.. Denk niet dat ik ondanks mijn sombere overpijnzingen geen sprankje hoop heb voor de toekomst. Zo ben ik nu ook weer niet. Alleen is mij gedurende een lange reeks van jaren een blik gegund achter de schermen van bank-, verzekeringswezen, meerdere pensioenfondsen alsmede vermogensbeheer. Dat men (vooral de jongeren/studenten) voor verandering is kan ik mij niet alleen goed voorstellen maar is ook in mijn optiek aan te bevelen. Maar de vraag is hoe? Je kan niet in één klap het huidige systeem omver werpen dan vloeit daar alleen maar chaos uit met een gevaar voor de wereldvrede (bestaat ie trouwens?).

De Tamera communitys is een beweging die op kleine schaal, maar wel wereldwijd, bezig is met vredeswerk, totaal nieuwe levenswijze, samenwerking door boeren en vluchtelingen. Strijd tegen honger en oorlog. Alert op waterhuishouding,energie etc.etc. Kortom een opbouw voor een nieuwe vredelievende wereld. Eerlijk gezegd had ik daar nog niet eerder van gehoord. Jouw reactie attendeerde mij erop en kan mij best verenigen met hun doelstellingen. Toch schrok ik even toen ik las dat er toch een stukje politiek om de hoek kwam kijken toen ik las: "...geweldloos verzet in Palestina....". Tsja, dat is nu mijn struikelblok, nooit heb ik van mijn leven geweld bevorderd als een manier om je zin te krijgen. Maar de wereld kan kennelijk niet zonder geweld. Het zijn geen corrigerende tikjes meer die men uitdeelt. Verkrachtingen, moorden, martelen is aan de orde van de dag. Iedere natie is daar schuldig aan of aan geweest. Amerika, Oostblok, Midden-Oosten enz. en Nederland!! In Indonesië was het beslist geen zuivere koffie wat de Nederlandse Staat tot uitvoering bracht. In WO II gingen de Joden ongemerkt ons land uit. Ongemerkt? nee, men sloeg er geen acht op. Bewust draaiden de gemeenteambtenaren hun hoofd om, schreven ze in het register van de Burgerlijke Stand mensen als Jood in. Het waren geen gewone mensen kennelijk..Zelfs ons Koninklijk Huis en het kabinet in ballingschap schonken er nagenoeg geen aandacht aan. Vandaag overal ter wereld zijn er nog slachtvelden, de burgers worden niet ontzien, Assad Syrië etc.etc.

Toch aan de horizon gloort hoop dank zij mensen als jij, Manon, met het hart op de goede plaats. Daarvoor had ik een stukje nachtrust over, speciaal voor jou. Wat ik het mooiste van jouw reactie vond waren de woorden....we komen er wel hoor...". Bijna niet te geloven maar hartverwarmend.... :)

manon tromp op 05-01-2012 09:47

Graag gedaan! Ik probeer me zoveel mogelijk te richten op dat wat wel werkt en bezig is te vernieuwen - als je dan om je heen gaat kijken dan zie je veel goeds gebeuren en daar word ik persoonlijk erg blij van. 

Carin op 06-01-2012 11:58

Ik heb de neiging twee kanten op te kijken, dus kan me in zowel Regenboog als Manon vinden.

Aan de ene kant zijn er kleinschalige initiatieven, waar helaas niet iedereen aan kan deelnemen, maar wel een stukje van kan overnemen.

Verspilling van voedsel is zo iets, duurzaam voedselgebruik is in opkomst en kan een onderdeel van de lifestyle worden, o.a. ingegeven door de bezuinigingen. Als simpele burger kun je daar in elk geval iets aan doen.

Aan de andere kant zijn er toenemende kritische ontwikkelingen in de wereld, die niet bepaald doemdenken is (tja, gedachtekracht ... da's een diepere discussie), maar realiteit is en waarvoor je je hoofd niet in het zand kan steken.

Het begint een beetje te lijken om een samenspel tussen twee soorten krachten, de ene gericht op duurzaamheid, de andere op verspilling, de ene op respect voor de schepping, de andere op hebben hebben hebben ... etc. etc.

Als er neuzen dezelfde kant opstaan, krijg je een collectief en dan gaat gedachtekracht wel werken. Gedachten manen immers aan tot actie en actie kan tot gevolg hebben dat meerdere mensen hierdoor gestimuleerd worden.

Zolang er in een bepaalde beweging, en helaas zijn veel goede initiatieven hierdoor al ter ziele gegaan, sprake is van een transparante en elkaar respecterende groepscohesie, heeft een initiatief kans van slagen. Zodra hier ook verdeel en heers in gaat sluipen, dan is de opening gegeven voor de oppositie om de boel van binnenuit te vernietigen.

Als initiatieven zich vast kunnen houden aan de waarden die ze uitdragen en dat bewustzijnsniveau is van essentieel belang, dan komen wij er inderdaad wel. Samenwerken is de sleutel. 

Carin op 06-01-2012 12:07

Zolang er in een bepaalde beweging, en helaas zijn veel goede initiatieven hierdoor al ter ziele gegaan, sprake is van een transparante en elkaar respecterende groepscohesie, heeft een initiatief kans van slagen. Zodra hier ook verdeel en heers in gaat sluipen, dan is de opening gegeven voor de oppositie om de boel van binnenuit te vernietigen.

Moet zijn:

zolang er in een bepaalde beweging, en helaas zijn veel goede initiatieven bij gebrek hieraan hierdoor al ter ziele gegaan...

Regenboog op 06-01-2012 14:31

Hahaha, ik snap het nog niet Carin...

Carin op 06-01-2012 15:32

Nee?

Carin op 06-01-2012 15:54

Ik kijk hier met enige sociologisch/psychologisch oog (en beperkte wetenschapskennis, maar wel meer ervaringsdeskundigheid), naar en weeg factoren als de aard van de menselijke psychologische natuur in verhoudingen met sociale structuren, met name de groepsdynamiek, en organisatorische factoren. En als we dan over jaren kijken zie je veelbelovende initiatieven, die kleinschalig begonnen, maar zich gingen uitbreiden in organisaties. Door een organisatie te worden leverden dat financiele voordelen op, om de idealen te bereiken. Veel van die organisaties zijn er nog, maar er is veel gecorrumpeerd in de loop der tijd. Het is zogezegd slappe was geworden, men heeft zich aangepast, sommige initiatiefnemers of hun directeuren verrijken zich schandalig, de basis waarop het begon naar de achtergrond verdwenen. Onafhankelijk opkomen voor het doel is afhankelijk geworden van de financiele geldstromen. Neem bijvoorbeeld, klein voorbeeld, de diabetesvereniging, die gesponsord wordt door Big Pharma ....

Dit is dus een structuur van heleboel van deze organisaties van het streven naar een verbetering, die het doel niet meer kunnen behalen, ze worden belemmerd. Hooguit een paar kleine succesjes.

Een kleine groep kan natuurlijk in concrete zin een zelfvoorzienend project beginnen, of een kleine eco gemeenschap.

Hier is de groepscohesie van belang, dat je samen het doel in stand houdt. Op het moment dat je je dan laat verleiden, of enkelen van de groep, om toch consessies te doen aan eisen van de buitenwereld, is je doel behalen moeilijker geworden.

De neuzen moeten dus dezelfde kant opstaan, zonder dat er sprake is van enige groepsdruk of de druk van een leider. Het moet een natuurlijk, vanzelfsprekend proces worden.

En dat, lieve Regenboog, is gezien de aard van veel mensen, moeilijk zo niet onmogelijk te realiseren.

Daarvoor is een diep innerlijke mentaliteitsverandering nodig, die vele, vele jaren in beslag gaat nemen. Juist in tijden van crisis, is de aard van de mens nog meer dan ooit geneigd tot overleven en zichzelf en bloedverwanten op de voorgrond te zetten, noodzakelijk ten koste van een ander om te overleven.

Een zelfvoorzienende groep, die in harmonie functioneert, kan zich krachtig (niet met geweld) verzetten tegen de veranderde houding van de samenleving. Als overheden echter een repressief gaan voeren, krijgen ook deze gemeenschappen het moeilijk. 

In die zin is het dus van belang dat juist op wereldwijde schaal zich dergelijke initiatieven gaan ontplooien (bewustwording), om tegenwicht te bieden aan de crisis en toenemende druk/repressie van overheden, die het ook allemaal niet meer snappen of weten, maar wel graag pluche onder hun kont willen.

Pffff. snap je het nu een beetje?

 

manon tromp op 06-01-2012 19:57

mooi verwoord Carin - ik snap het helemaal. Dat is trouwens ook precies de filosofie van Tamera, die ook zegt dat er alleen iets kan veranderen in de wereld als ook je binnenwereld eerst in vrede is. Er zijn nu ook veel mensen bezig met het binnenwerk om het zo maar uit te drukken en dat aantal groeit. Uiteindelijk zal dat de balans kantelen en daar staat wat mij betreft 2012 voor. Er is inderdaad nog een lange weg te gaan voor velen van ons, maar de intentie is er. Ik sluit mijn ogen niet voor de ellende in de wereld en de chaos, maar ik wil mijn eigen balans in het voordeel houden van de positieve veranderingen die ik zie om me heen, hoe klein ze ook zijn, anders ga ik zelf ten onder in de chaos. Het nieuwe boek van Lynne Mc Taggart beschrijft dat trouwens mooi: "De Verbinding, hoe kleine stappen grote revoluties kunnen veroorzaken" - een echte aanrader. 

Carin op 06-01-2012 23:11

Ja, die balans zoek ik voor mezelf ook, altijd kijken of er manieren zijn om het anders te doen, wat overigens niet altijd even gemakkelijk is. Of manieren om negatieve processen te transformeren, wat voor elk persoonlijk is, maar voor mij werkt de uitingsvorm in creativiteit in veel facetten uitstekend. Juist in tijden van grote druk kan ik vaak dingen maken die het verlangen naar een betere wereld uitstralen. Een klein beetje vluchtgedrag is dat ook wel, maar voor mij een perfect balanceringsmiddel. Sommige dingen heb je toch geen directe invloed op ... en dat moet ik ook niet willen. We kunnen als mensheid toegroeien naar spirituele/geestelijke volwassenheid, wat een van de essenties is van bewustzijnsgroei. We hebben een eigen wil gekregen, maar ook de verantwoordelijkheid om er met wijsheid mee om te gaan. Ook al gaat met kleine stapjes, als het maar gaat.... of met andere woorden; als er maar zaad is geschoten dat opgroeit tot een mooie bloem en zich niet laat overwoekeren door onkruid. Dat was altijd al de uitdaging van de mensheid (en het individu), maar wordt nu door veel mensen nog bewuster opgepakt.

Regenboog op 07-01-2012 19:24

Mijn reactie dat ik het NIET snapte was bedoeld als plaagstootje richting Carin. Nu boos Carin? 'k Weet zeker van niet (zie het maar als ongepaste humor). Maar ik ben het met jullie, Carin en Manon, allebei eens en begrijp inhoudelijk de reacties verdraaid goed. Die positieve instelling zoals jullie hebben moet ik  eigenlijk overnemen. Wel vervelend dat ik vandaag weer moet vernemen van de media dat regelmatig ambulancepersoneel/hulpverleners in hun werk worden belemmerd. Dit is door mij nu nog soft uitgedrukt. Maar als ik beelden zie van stenen gooien en in mijn ogen complete veldslagen dan KAN ik niet anders denken dan dat een kleine minderheid de boel verziekt voor het merendeel van de mensheid. 

Ik zie toch het onkruid langzaam de mooie bloemen overwoekeren en dan nog wel wereldwijd. Somber? Nog steeds helaas.

Er zijn andere dingen die mijn somberheid over de toekomst even doen vergeten. Gisteren in de middag door vrienden meegesleurd naar de film "Nova Zembla" (ben geen bioscoopfan). Een brilletje extra over de mijne heen leverde een prachtig schouwspel op.....neeeee....niet ik maar de film.....3 D! Meegesleurd? Niet echt, meer verleidt, maar dat is heel makkelijk als er bij gezegd wordt dat ik mocht kiezen waar er na afloop van de de film gegeten zou worden. Het werd een uit de hand gelopen diner..

Het rare is dat een dergelijke afleiding wel eens nodig kan zijn om toch weer perspectieven te kunnen zien in een betere wereld. 

Carin op 09-01-2012 20:09

Ik wist niet dat het een grapje was, Regenboog. Ik dacht werkelijk dat je mijn taalgebruik niet begreep.... :)

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Donkere tijd.....
De donkere tijd brengt je naar binnen.

Door Manon Tromp  

Het lijkt wel of veel mensen nu door emotionele rollercoasters gaan, zei iemand, wat is er aan de hand? Welkom in de donkere tijd: dit is de tijd van het Keltische Festival Samhain, dat begint op 1 november en dat tevens het nieuwe Keltische jaar inluidt. Op de nacht van 31 oktober op 1 november is het inmiddels bekende Halloween, maar eigenlijk is dat afgeleid van het Keltische Samhain. Samhain is de tijd dat de aarde naar binnen gaat: het gaat dood om daarna weer tot leven te komen met de wedergeboorte. Tijdens Samhain is er dan ook veel aandacht voor de voorouders en de geesten van verledenen: door middel van rituelen of ceremonies kan er contact gelegd worden of gewoon eerbetoon gegeven.

Zelfreflectie

Het is ook de tijd voor zelfreflectie, om zelf naar binnen te gaan en contact te maken met wat er binnen in je gebeurt: dromen, aspiraties, twijfels, visies of overtuigingen. Omdat we vaak veel naar buiten gericht zijn, dwingt de donkere tijd ons eigenlijk om naar binnen te gaan en dat is een nuttig proces, ook al wil je het niet aan. Het kan confronterend zijn: het brengt je in contact met onverwerkte emoties en ook met genegeerde gevoelens en tranen kunnen sneller vloeien dan normaal. Hoe zwaar het ook mag zijn, het hoort erbij en accepteer het liefdevol: het geeft je ook de kans het een en ander op te ruimen. En als je het allemaal echt teveel is, vraag hulp: een luisterend oor, een arm om je heen of zelfs een goede sessie met een therapeut kan waardevol zijn. 

Creatie

Maar het hoeft niet alleen ellende te zijn! Het is ook een geweldige mogelijkheid om te creeëren, want in jou zit zoveel dat nog graag ontwikkeld wilt worden. Gebruik deze tijd om je ideeën op te schrijven, je dromen en je wensen. Visualiseer elke dag wat je nog wilt neerzetten en hoe je zou willen zijn. De veranderingen die we nu doormaken lijken heel snel te gaan en er is een krachtige creatie energie die je kunt gebruiken om iets vanuit je hart neer te zetten. Juist nu kun je eindelijk gaan doen wat je altijd wilde: het universum steunt je. Het oude brokkelt af en het nieuwe is bezig ontstaan: wees daar onderdeel van en je zult zien dat je omringt bent door gelijkgestemden. 

Meditatie

Om je op weg te helpen, heb ik een Samhain meditatie gemaakt die je kunt gebruiken om de kanalen open te zetten. Veel succes! 

Samhain Meditatie:

Wijsheid en wedergeboorte 

Sluit je ogen. Probeer je bewust te worden van je lichaam: voel waar je op zit of ligt, voel of het hard is of zacht. Ontspan je tenen en je voeten en laat dat doortrekken via je knieën naar je heupen, je buik, je maag, je borst en door naar je armen en je handen. Voel de ontspanning in je schouders en laat het omhoog gaan naar je nek, je gezicht: mond, neus, oren en ogen en dan tot aan het puntje van je kruin. Voel daar je verbinding met je hogere zelf en de kosmos. 

Je bent alleen, alleen in je heilige ruimte: buiten is het koud en donker en binnen in jouw ruimte is het warm en aangenaam. Het is de tijd van Samhain: de donkere tijd is begonnen en je hebt je teruggetrokken om alleen te zijn. Het is de tijd om in contact te komen met je innerlijke weten, je innerlijke wijsheid. In jouw heilige ruimte kun je dit ongestoord doen, kijk eens rond hoe jouw ruimte uitziet en onthoudt dit voor een volgende keer.

De volle maan schijnt door het raam naar binnen, precies op de plek waar jij zit. De lucht is bezaaid met sterren, die schitteren en stralen en hun energie op jou laten neerdalen. Dit is de tijd die je verbindt met het element lucht: symbolisch voor de geest en je wijsheid.  

De maan is jouw vrouwelijke kant, jouw weten, jouw intuïtie, jouw spiritualiteit. Hecate is hiermee nauw verbonden en zij is de oude wijsheid die jij vergaard hebt in al je vorige levens. Terwijl je in het maanlicht zit, bereid jij je voor op je ontmoeting met Hecate. Je kijkt naar de maan en concentreert je op haar licht, het witte maanlicht vult je ziel en je lichaam en je voelt je vrijer en vrijer. Op dit moment ben je alleen maar.

Jij bent wijsheid, jij bent weten. Je hebt niemand nodig om jou antwoorden te geven, die weet je zelf. Je maakt nu ook een afspraak met jezelf om vanaf nu eerst de antwoorden bij jezelf te zoeken, voordat je het een ander vraagt. Je vertrouwt op deze antwoorden en leeft ernaar, ondanks meningen van anderen. 

Denk terug aan een moment dat je niet op je eigen wijsheid bent afgegaan en je je liet beïnvloeden door anderen of door wat hoort. Heb je daar later spijt van gekregen? Zou je willen dat je de situatie over mocht doen? Kun je er nog wat aan doen? Oordeel verder niet, accepteer het als de les die je hebt gekregen.
Vergeef jezelf en neem voor je dit niet meer te laten gebeuren. Hecate zal je hierbij helpen. 

Je zit nog steeds in je heilige ruimte, er wordt op de deur geklopt en je doet de deur open. Er staat een oude vrouw: je vraagt of ze binnen wil komen. Ze komt binnen en gaat zitten, je biedt haar iets aan, maar zij glimlacht en zegt: ik heb niets nodig, alles wat ik wil, is aanwezig. Dan verandert ze in een jonge vrouw met dezelfde glimlach en even later verandert ze in een iets rijpere vrouw. Daarna is ze weer de oude vrouw en ze zegt: ik ben als de maan, groeiend, vol en afnemend, ik eer deze krachten en dat zou jij ook moeten doen. Wees het spirituele wezen dat jij kunt zijn en vertrouw op je weten. Ze geeft je iets en staat weer op. Je neemt afscheid van haar en bedankt haar. Je kijkt naar wat ze je gegeven heeft en neemt dit mee naar het hier en nu waar je langzaam weer naartoe gaat. 

Strek je armen en je benen en doe langzaam je ogen open. 

Voor meer informatie, advies: ManonTromp 


Reacties

ellen op 12-12-2011 19:12

Graag wil ik op de hoogte geworden houden!

Redactie op 12-12-2011 19:43

Ellen, je kunt je zelf abonneren op de nieuwsbrieven http://www.koffieleutjes.com/_subscription/subscribe

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Waar zijn we echt thuis
Waar zijn we echt thuis?

Door Manon Tromp

Wat leuk dat ik mijn eerste column mag presenteren bij Koffieleutjes, met dank aan An. Toen ik de naam voor het eerst las, dacht ik wat een vreemde naam voor een website met een spirituele benadering op de zaken van het leven. Maar toen bedacht ik me ook meteen: wat maakt het uit, het gaat er juist om dat we proberen minder in hokjes te leven, dus wie ben ik om dit raar te vinden. Trouwens ik houd van koffie en van leuten, dus aan mij heb je een goede!

Even voorstellen

En wie ben ik? Mijn naam is Manon Tromp, 48 jaar, ik ben schrijfster, coach, zangeres en moeder van twee grote kinderen. Ik houd mij al jarenlang bezig met het onderzoeken en ervaren van bewustzijn, spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling. Ik ben ook Keltisch Priesteres en dat klinkt misschien wel heel wat, maar het betekent gewoon dat ik mij in de Keltische tradities heb gestort en er inmiddels veel over geleerd en er mee werk en les in geef. De Keltische tradities hebben mij meer in contact gebracht met de scheppende kracht van de natuur en hoe je met de energie van de natuur kan werken om zelf ook scheppend te zijn in het leven. Wij zijn nu eenmaal natuurwezens, ook al lijkt dat tegenwoordig niet zo door de waan van de dag waarin we leven. Die verbinding met de natuur blijft wezenlijk voor onze eigen persoonlijke ontwikkeling, het brengt je dichter bij je eigen natuur en wie je bent. De cyclus van de natuur, de jaarcirkel die we steeds weer beleven is een goede manier om te voelen om je af te stemmen op de natuur.  

Avalon

Mijn eerste introductie in de Keltische natuurtradities was in 2002 toen ik voor het eerst in het plaatsje Glastonbury kwam, gelegen in het zuidwesten van Engeland. Glastonbury is een zeer spirituele plaats met een aantal Keltische krachtplekken en een energie die zeer aangenaam is. Het was dan ook meteen thuiskomen voor me en het zorgde voor veel inspiratie en het openen van een
creatieve bron. Glastonbury wordt ook wel het eiland van Avalon genoemd, misschien wel bekend bij velen door de legendes van Koning Arthur en Morgan. Het is dan ook niet voor niets dat zoveel mensen, pelgrims, naar Glastonbury komen om de energie van Avalon te ervaren. Avalon heeft een energie die iedereen meteen laat voelen dat hij of zij onvoorwaardelijk geaccepteerd wordt. Maakt niet uit wie je bent, het is prima. Maskers mogen hier af, je mag gewoon zijn wie je bent, en dat kan ook bijna niet anders, want Avalon is een grote spiegel: ze laat zien wie je werkelijk bent en zorgt ervoor dat illusies losgelaten kunnen worden. Dat is heel mooi, maar ook wel confronterend uiteraard. Als je naar Avalon gaat, moet je bereid zijn om dat aan te gaan. Maar Avalon is vooral zeer liefdevol en je voelt je er echt thuis. 

Spiritualiteit is aards

Als je daar ooit geweest bent, zou je willen dat dit overal in de wereld zo zou kunnen zijn. Zelfs in ons relatief veilige en welvarende kikkerlandje, kun je helaas niet altijd volledig jezelf zijn. Met name als je je ook bezig houdt met dit soort onderwerpen, dat is niet voor iedereen altijd te begrijpen. Dat is op zich ook prima, maar wat vaak vervelend is, zijn de oordelen die er meteen kunnen zijn. “Spiritualiteit is zweverig”, dat is de meest bekende opmerking van mensen die het ongeziene vaak niet begrijpen of willen begrijpen. Het grappige is dat spiritualiteit juist heel aards kan zijn: het zorgt er voor dat je meer bewust in het leven staat. Dat je goed ziet wie je bent, wat jou motiveert en hoe je omgeving is en reageert. Die inzichten kunnen juist zo goed helpen om de juiste beslissingen te nemen. Helaas is onze maatschappij nog niet goed ingericht op de bewuste mens, want de verstikkende normen, waarden en regels houden ons nog in een keurslijf. De uitdaging is dan ook om je leven zo in te richten dat je toch zoveel mogelijk je hart kan volgen. 

Thuiskomen

Ik ben net terug van een reis naar Avalon met een internationale groep; de deelnemers vertegenwoordigden de vijf continenten en het was een zeer gemengd gezelschap. We waren eerst in Glastonbury om daar de mooie krachtplekken te bezoeken, toen vierden we de Herfst Equinox in de steencirkel van Stonehenge, wat echt een ervaring was. Daarna gingen we naar Cornwall, waar we de grot van Merlijn en de roots van Arthur volgden en we eindigden in Avebury, de grootste steencirkel van Europa en het gebied van de bekende graancirkels. Het was een magische reis: de mensen van de groep konden het meteen goed vinden, ondanks de verschillende culturele achtergronden het voelde alsof we elkaar al kende. We waren allemaal daar om thuis te komen bij onszelf en de magie van de plekken waar we waren, hielp daar aan mee. Ik geloof in magie: die niet verklaarbare dimensie van ons bestaan, die we alleen kunnen ervaren met ons gevoel. Laten we magie weer toe in ons leven, dan kun je er alleen maar beter van worden. Leven als in een sprookje kan werkelijkheid zijn, als je bereid bent je realiteit te veranderen. Dat betekent niet dat alles dan altijd goed is, maar wel dat je meer vanuit je hart leeft en meer plezier in het leven hebt. Thuiskomen bij jezelf, dat is dan je
beloning. 

Manon Tromp is schrijfster van artikelen over bewustzijn en duurzaamheid en de auteur van het boek: “De Magie van Avalon” . Ze is tevens mede oprichtster van de stichting Earth Wisdom, een
platform voor een duurzaam balans tussen mens en aarde.

Voor meer informatie: http://www.manontromp.com/   http://www.earthwisdom.com/

 

Reacties

Nancy op 17-10-2011 10:24

Geweldig, leuke blog. Ik heb het nog nooit zo bekeken maar na het lezen van deze blog ga ik mezelf toch meer verdiepen in het Keltische. En wat leuk dat koffieleutjes zo'n brede inslag heeft. Leuk hoor. DAnk An en Manon voor deze blog.

 

Birgit op 17-10-2011 10:54

Heerlijk om te lezen, boeiend geschreven, dat spreekt tot mijn verbeelding. Het kriebelt in mijn bloed om ook eens Avalon te gaan bezoeken en ervaren.

Ook het stukje over 'Spiritualiteit is aards' is voor mij zeer herkenbaar. Voor mij ìs het leven spiritualiteit: bewust leven is levenskunst, in contact met je Bron of zoals jij het prachtig hebt verwoord 'Thuiskomen'.

Dankjewel Manon en An 

Carin op 17-10-2011 20:43

Zoals zovelen met mij; ik ben veel en vaak van huis, maar kom telkens een stukje vaker en meer thuis in het proces van leven. En zoveel als er verschillen tussen mensen zijn, zo zijn er ook verschillen van de huizen, de thuizen dus.  

Regenboog op 18-10-2011 16:12

Avalon, het "thuiskomen" daar, moet toch een geweldige beleving zijn voor een spirituele vrouw als jij Manon als Keltische priesteres. Van de Kelten weet ik niet veel, er schijnt niets over hun cultuur echt beschreven te zijn door Kelten zelf volgens Wikipedia. Het weinige dat ik er van wist heb ik aan mijn schooltijd te danken en dan nog in negatieve zin. Het zou een geweldadig volk te zijn. Maar waar ter werel waren of zijn er geen gewelddadige volkeren? Horen wij daar als Hollanders ook niet bij? Nou ik weet zeker van wel. Zoveel magie, spiritualiteit, energie stralen we in Nederland nu ook weer niet uit.

Wij hebben hier alleen maar de Echoput.............hahaha!

Manon, even onder ons. Jij hebt de Echoput niet nodig hoor. Jij was in Amsterdam luid en duidelijk hoorbaar :-)

 

 

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld